Blog Bart Pastoor

Bookmark and Share

Verkeer 2.0

Door Internet en web2.0 verandert de wereld fundamenteel. Op fora, in blogs, op Youtube staan ontelbare items die deze verandering aankondigen, onderbouwen en ook al aantonen. De gevolgen voor maatschappij, cultuur, economie, overheid en dus ook voor de mobiliteit en verkeersveiligheid zullen groot zijn. Doordat we plaats- en tijdonafhankelijk gaan werken, ontstaat een oneindig groot netwerk waarin mensen samenwerken. De mobiliteitsbehoefte zal dus anders worden. Meer gespreid over de dag. Bij Openbaar Vervoer knooppunten ontstaan werktuinen waar we ons kunnen ontmoeten, werken, verbinden, inspireren en bovenal kruisbestuiven dwars door alle organisaties heen. Seats2meet is zo’n wonderschoon concept dat hier al op inspeelt.

Web 2.0 gaat over houding, cultuur en hoe je met elkaar omgaat en samenwerkt: open, sociaal en de gebruiker centraal. Je positie in het sociale netwerk is gebaseerd op je bijdrage aan de community, je ideeën en inzet. Niet je positie, opleiding of leeftijd.

 
Als we deze principes nu eens zouden doortrekken naar het verkeer, dan is er in potentie ook een ander verkeer mogelijk: Verkeer 2.0. Verkeer 2.0 is de term die de vernieuwing in verkeer beschrijft. Dat is een systeem waarin zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid, respect, transparantie en de gezamenlijke wil om te komen tot nul slachtoffers de sleutelbegrippen zijn. De associatie met Shared Space dringt bij me op. Verkeer 2.0 impliceert een gemeenschappelijk belang en ook om samen te werken aan de realisering daarvan. Indien we een collectief belang gaan zien, zullen er ook minder files ontstaan. Die files ontstaan voornamelijk om dat we rijden zoals we dat nu doen :jakkeren, bellen, bumperkleven, en dat komt weer omdat we alleen ons eigen belang zien.
 
Iedereen kan een bijdrage leveren aan een volledig veilig verkeer. Als we ons bewust zijn van zes basisregels en die ook willen naleven, komen we al een eind. Houd rechts, gun de ander de ruimte en voorrang, pas je snelheid aan aan de gewenste omstandigheden, geen alcohol in het verkeer, geen afleiding tijdens het rijden (bellen, twitteren, sms-en)  en op tijd en uitgerust op pad. Als je je daaraan houdt, maak je al van de nul een punt > #mvd01.


Noot: De foto is ontleend aan de website van Tom Vanderbilt, schrijver van het boek Traffic.
Zie ook zijn website > www.howwedrive.com/2009/08/01/shared-space/


« terug


Reacties

John Clermonts

01-09-2010 12:02
Maastricht Bereikbaar is daar een goed voorbeeld van. Daar worden ook de werkgevers bij betrokken. Als die meedoen gaan de werknemers ook mee. Ook de vakbonden en maatschappelijike organisaties kunnen hier een voorbeeldfucntie in nemen. Op die manier kan zich Verkeer 2.0 zich als een olievlek uitbreiden.

Jeroen Wilmes

07-09-2010 21:16
Verkeer 2.0 zie je op allerlei vlakken al ontstaan. Ik beschouw intelligente oplossingen voor filevermindering met bijvoorbeeld goedkope treintickets daar een voorbeeld van. Middels kentekenherkenning wordt dan gekeken wie hier recht op heeft. Als je Verkeer 2.0 legt naast de nieuwe vormen van communicatie vraag ik me af of de parallel te trekken is. De overeenkomst is dat vergaande individualisering in het verkeer duidelijk zichtbaar is. Dit heeft echter ook tot gevolg gehad dat ons verkeer steeds meer begint te lijken op het verkeersbeeld in Italie. De balans tussen geven en nemen, die je hier zou verwachten raakt eerder meer naar de achtergrond dan dat deze een prominentere rol is gaan spelen.
Ook de discussie over rekening rijden laat zien dat de 2.0 gedachte nog niet echt leeft. Het gaat hier duidelijk over het laten prevaleren van het "mijn" boven het "ander". Alleen "nemen" dus.

Pas als we gaan inzien dat "geven" leidt tot "nemen" maar alleen in die volgorde, gaat er iets veranderen. Dit zal een cultuurverandering moeten zijn die verder gaat dan alleen wat regeltjes aanpassen.

Positief is dat er wel tekenen zijn dat het die richting op gaat. Voorbeelden hiervan zijn discussies over de zogenaamde generation G waarbij G staat voor generocity. Dit hoort bij de trend dat niet alles tot (geldelijk) gewin hoeft te leiden. Je ziet steeds meer initiatieven waarbij inspanningen worden verricht zonder dat daar meteen resultaat wordt gevraagd (eerst geven dus). In zo\'n geval wordt dan de dienst gratis geleverd of naar rato van het behaalde resultaat betaald. Dit is een mentaliteit die in het verkeer tot behoorlijk veel rust zou zorgen.

Benieuwd hoe zich dit verder gaat ontwikkelen

Reactie toevoegen

naam:

bericht:

 
Anti Spam vraag. Type het getal links over: